Pasa den astean Gaur8rako artikulu bat idatzi nuen sare neutraltasunaren inguruan. Arazo teknikoren baten ondorioz edo berandu ibili nintzelako, batek daki, Txopik prestastu zidan irudia ez zen argitaratu eta pena eman zidan, irudia espreski egin zidalako korrika eta presaka azken momentuko jabber elkarrizketa batean.
Irudiak euskaraz sare neutraltasuna galduko balitz izango genukeen arazoetako bat azaltzen du ulertzeko modu errazean eta lizentzia egoki batean. Beraz hor irudia, svg fitxategia eta nire eskerrik beroenak Txopi!!
Irudia formatu bektorialean
Azkenaldian idatzi gabe ibili ondoren, azken txangoaren berri ematea tokatzen da. Bruselatik bueltan Thalys-en AHT batean DUTen txapa soinuak entzuten noa, etxera buelta nolabait animatu behar delakoan edo. Azken aldian handik honan nabilenaren inpresioa det gainean baina ez da bidai honekin amaituko. Astebete Bruselan pasa ostean Euskal Herrira iritxi eta bertatik bueltan Mexikora noa, hilaren 10tik martxoaren 1a bitartean, gutxienez.
Bruselara iazko FOSDEMaren esperientziak utzitako zapore gazi-gozoa kentzeko balio izan dit. Ume txiki baten moduan ibili nintzen Belgikan egin genituen 48 orduetan eta minutu gehienak aprobetxatzen saiatu arren, oso denbora gutxi izan zen eta ezin hiriaz nahi adina gozatu. Aurten hori konpontzeko asmoz, 8 eguneko txangoa izan da, asteburua soilik izan behar.
Zentruko pixu batean montatu degu operazio basea eta beheko pixuan Euskal Herriko errefortzuak genituen. Lehen egunak Belgikako hainbat hiri bixitatzeko aprobetxatu genuen (Oostend, Brujas, Anberes eta Gent) eta ondoren Bruselan bueltaka ibiltzeko, parrandak tartekatuz. Bertako gastronomiaz gozatu (txokolateaz eta pixu pareko restaurante greko eta italiarrez), edari tipikoekin berotu (ezin zerrendatu esku hartetik pasa diren garagardo izen guztiak, baina denak izugarriak), transporte publikoan galdu eta bertako fauna autoktono ezarekin nahazteko patxada izan degu.
Azken asteburua aldiz FOSDEMera mugatu da, ahal bezain beste gauza ikusi eta ikastera, ezagunak nonnahi topatze nituen bitartean. Konferentziak bikain egon dira, antolakuntza zoragarri eta eguraldia lagun, ezin ezerrek huts egin! ULB unibertsitatean ez geunden bitartean Grand Place-n ‘frikien’ bila ibiltze giñen, askori kilometro t’erdira igertzen zaielako FOSDEM zaleak direla. GNOMEko kamixeta polit batekin nator etxera zarauzko musika plazan norbaitek topatu nahi banau.
Baina amaitu da. Orain etxera, maletatik gauzak atera, garagardoak hozkailuan sartu, txokolatearen banaketaren logistika planeatu eta bihar lanera. Lanera joan, enpresan egin diren lan elkarrizketak nola joan diren ikusi, azken kode aldaketak igo/jaitsi eta berriz maleta egitera. Mexikon dugun proiektuaren balidazio bat medio berriz joan behar dena ongi irten dadin ziurtatzera. Azken bidaian ezin izan genuen behar bezain beste frogatu “istripu” baten ondorioz eta orain froga haietaz gain berri batzuk. Espero dena ongi joatea eta martxoko lehen astean etxeko giroaz gozatu ahal izatea.
Beti esan det udazkena dela neretzat urteko sasoirik onena. Agian ni jaio nintzelako da, agian hego haizez itsasoa politago ikusten dudalako da, edo lurreko hosto lehorrak zapaltzean entzuten diren doinuek lasaitzen nautelako. Batek daki. Kontua da udazkena aldaketa garaia izaten dela, edo nik behintzat horrela ulertzen dudala.
Bi urte ta pikuz nere etxe izan den Bull eta bezero izan den Eroski utzi eta abentura berri batean murgiltzen naiz. Elorriotik Donostiara. Multinazional eta kooperatiba batetik startup txiki batera. Sistemak administratzetik programatzera (fase hontan behintzat) nagusiki. Giro erdaldunetik euskaldunera. Eta lehen lanegun moduan Mexikora bidaia, aste t’erdiz gutxienez.
Bull-en gustora ibili naiz. Lankide jatorrak izan ditut eta beti erakusteko prest zeudenak. Gehienak 50 urtetik gorakoak izanik, gustora entzuten nituen 70-80. hamarkadako kontuak. Nork esango luke Eroskin ia garai hartako sistema bat dagoenik oraindik! Pena bakarra “hildako” proiektu batean denbora gehiegi egon izana da, ezer berririk egin gabe, eman ahal nituen guztiak aprobetxatu gabe.
Eroskiri buruz aldiz liburu oso bat idatz nezake. Laburbiltzen, ez zait kooperatibako giroa gustatu, ez sartu nintzeneko bonantza garai haietan ez gaur egun duten egoera txarrean. Jende jatorra esku bateko hatzez zenbatu ahalko nuke kasi. “Externoa” izanik nahiko mugatuta zaude bertako bizitzan eta bigarren mailako langile bat zarela argi geratzen da, eta bestela lasai, gogoraziko dizute. Horrenbeste jenderen artean gauza xelebre asko ikusi ditut baina beti egin zait arraroa formakuntza handirik gabeko batzuk goiko postuetan ikustea, esku artean zer duten ere ideiarik gabe, haizeak nondik jotzen duen ere ez dakitela. Bihotzez espero det hori IT departamendua bakarrik izatea, ze denak horrela badira, jai dute. Gehiago jakin nahi duenak twitter bidez botatzen nituen mezuak irakurtze besterik ez du.
Baina tira, orain etorkizuna da garrantzitsuena. Lankide guztiei zorte on desiatu ondoren, ordu gutxi barru Hondarribitik hegazkina hartu eta Madrilera noa. T4 terminalean pixkat nazkatu eta 12 orduko bidaia putzuaren bestaldera, Mexico City-ra. Bertan trenekin eta hauen segurtasunarekin zer ikusia duen proiektu bati heldu behar diot, edozein errekor gaindituko lukeen abiaduran gauza gehiegi ikasten ditudan bitartean.
Handik itzultzean esku artean ditudan hainbat proiekturi eutsi ta beste batzuei hautsak kendu beharko dizkiet. Etxetik gertuago egonik eta ordutegi hobeaz arazo handirik ez izatea espero det!
Mila esker azken bidaia hontan esku bat botatzeko prest egon diren guzti hoiei. Ez det uste hau sekula irakurriko dutenik baina tira, aupa zuek!
Astebetez Madrilgo beroak jasaten ibili ostean, RHCE agiria lortu det, “crown jewel of Linux certifications” izenez ere ezagutua. Red Hat ez da inondik ere nire banaketa gustokoena, Gentoo eta Debian nahiago ditudalako, baina lan kontuetan ez da beste erreferenterik kasi.
Azterketa ez da zaila; 3.5 ordutan burutu beharrekoa eta dena kontrolpean izanda azken ordu erdia libre ’soberan’ dago kasi. Urteetan GNU/Linux erabili duten administrarientzat azterketa xinplea da baina badira SELinux bezelako kontu batzuk egunerokotasunean oraindik ikutzen ez direlako pixkat arrotzak egiten zaizkigunak.
Norbait noizbait animatzen bada eta kezkarik badu edo kuriositate morbosoa soilik, nire experientzia gustora kontatuko nioke. Ezin azterketaren ingurukoak idatzi, konfidentzialtasun klausula bat sinatu behar delako (flipaus!).
Ea orain honi esker lan kontuak hobetzen diren!
Etxean Debian darabilen zerbitzari txiki bat det, oso kontsumo baxukoa (Via C7 bat), ta bizpairu makina handixeago gauza ezberdiñetarako. Zerbitzaria laborategi txikia izateaz gain p2p bezero bezala erabiltzen det mldonkey zerbitzaria erabiliaz eta honekin jaitsitakoak beste makinetan irekitzen ditut. Jaitsitako diskoak zein ripeatutako KDak batetik bestera kopiatzen ibili beharrean ‘zentralizatua’ edukitzea bururatu zait eta hauek samba/NFS bidez partekatu beharrean hortik barrena bilatzen hasita irtenbide hobea topatu det: DAAP.
Protokolo hau Apple-ek iTunes 4.0 bertsioan kaleratu zuen eta sare lokalean inolako konfiguraziorik gabe musika partekatzeko balio du. Horretarako Zeroconf teknologia erabiltzen du, sare lokaleko makinetan zerbitzuak iragartzeko IPa zein den axola gabe adibidez. GNU/Linux makinetan teknologia hau Avahi izena duen aplikazio baten bitartez erabiltzen da, Windows-en aldiz Bonjour deituriko aplikazioa dago.
DAAP zerbitzaria montatzea uste baino errezagoa izan da, Debianen behintzat. Nahikoa da zerbitzarian honakoa idatzi eta kitto.
# apt-get install mt-daapd
Honek mt-daapd zerbitzaria instalatzeaz gain avahi ere instalatu eta abiaraziko du. mt-daapd aplikazioak, orain Firefly Media Server izenpean ezagutzen denak, konfigurazio fitxategi xinple eta bakarra dakar
/etc/mt-daapd.conf
Eta baita webgune interfaze eroso bat http://zerbitzaria:3689 helbidean. Nahikoa da webgune bidez edo aipatutako fitxategian gure audio fitxategiak non dauden esan
mp3_dir = /home/media/music
eta gorde ostean zerbitzua berrabiaraztea.
# /etc/init.d/mt-daapd restart
Hau egin ostean iTunes irekita eta Bonjour aktibatua badago (lehenetsia da horrela) elkarbanatutako audio fitxategiak agertuko dira. Berdina gertatuko zaigu rhythmbox aplikazioarekin adibidez, beti ere DAAP euskarria gaituta badauka pluginen artean.
iTunes 8.0.2 Debianen mt-daapd erabiliaz partekatutako audio fitxategi batzuk erakusten
Arazo bakarra parteketutako abestiak ezin ditudala iTunes bidez nere iTouch-era pasa, baina posible det rhythmbox-ekin nere iPod Mini zarrera pasa. Honek esan nahi du GNU/Linux-ek jailbreak gabe dauden iTouch-en sistema desfrizatzea lortzen denean lasai asko kopiatu ahalko ditudala abestiak, bitartean itxarotea besterik ez daukat. IRCan topatu nuen garatzaile baten hitzetan hilabete bat edo bi, ea egia den! Apple-eko abokatuek Ipod Hash proiektua DMCA takedown agindu batekin itxi ez balute agian aspaldi lortua genuen…
Lawrence Lessig-ek Gasteizen hitzaldia eman behar zuela dozena bat tokitan irakurtzea posible izan da, baita hitzaldiaren kronikatxoa amaitu bezain pronto.
Gustora egon nintzan hitzaldian. Dena ulertu ta barneratu. Ikasi eta gogoratu. Liburua ere sinatu zidan. Txipik nik itzulitako testutxoan nola trabatzen zen ere ikusteko aukera izan genuen eta azkenean e-ghost-eko kamixeta lortzekoa!
Mikelentzat, “zerbaitekin”, Lawrence Lessig
Baina eguneko parrerik handienak bazkaltzen bota nituen beste txiokalariekin.
Euskal Encounter 16tik oraindik errekuperatu enaizen honetan tita batean hegazkina zai izango dut Portugalera bidaitxo bat egiteko. Zazpi egun Lisboa, Cascais, Estoril eta Sintra ezagutzeko. Konpainia ona eta eguraldia lagun izaten badugu aste interesgarria izango da. Itzuli eta Getariko festak Santa Klarekin jarraitua. Oporretan deskantsua hartu beharrean jo ta su ibiliko naiz beste behin.
Egia esan, hau izango da “benetako” oporretara kanpora joango naizen lehen aldia. Txikitan bidairik ez nuen egin eta batxilergo garaiko bidai bat kenduta oporretarako ez dut beste hegazkinik hartu. Bildur pixkat dudala esan behar, baina eztit inondik ere astelehen goizeko hotzikara sortzen.
Konturatu gabe ia urte bete osoa egin dut Elorrioko bulegoetan lanean. Eroski megaenpresak nola funtzionatzen duen ezagutzeko denbora eta bertako kooperatibismoa zertan datzan ere ezagutzeko parada izan dut, “gure” departamenduan behintzat: Faltsukeria edozein bazterretan eta paper-pasatze postu gehiegi. Lotsagarria.
Urtea pixkat errepasatzen hasita, 2007a oso fruktiferoa izan zen proiektu kopuruan eta hau ere motelago doan arren ez doa gaizki. Joxe Teknopatak proposatu zuen zazpi@2007 lehiaketan parte hartu dudan 3 proiektuk jaso zuten saria adibidez. Proiektuen zerrenda egin nahiean edo (ez dira inondik ere nire lana soilik, argi geratu dadila!):
2008a xuabeago doa neurri batean, nahi adina denbora ez dudalako, baino ez gabiltza geldi.
Oporretatik bueltan beste proiektu batzueikin jarraitu nahiko nuke, ala nola
- Txaparro – noizbait amaitzeko asmoz.
- Gentoo GNOME team – git-ek lenago erotzen ez banau…
- Gentoo Hurd – lanean aspertzen banaiz eta aurrekoak bezala Git-ek erotzen ez banau
- (ahazten zaidan proiekturen bat)
- (proiektu ultra sekreturen bat)
- (txertatu hemen zure proiektua)
Idazteak eta ondoren irakurtzeak nekatu egin nau. Agian ez da horrenbeste baino etzait gutxi iruditzen. Banoa. Abuztu erdirarte erdi deskonektatua ibiliko den baten partetik agurrak! Ondo izan!
Beti ezagutu izan det Amazon baina orain gutxi arte ez det sekula bertan erosi. Dolarra eta euroaren arteko ezberdintasunak tentatuta hainbat liburu tekniko erosi ditut. Ekainaren 10ean egindako eskaria berez uztailaren 17tik abuztuaren 9ra bitartean iritxiko zela zioten, baina astelenerako postariak gutuna bidalia zuen paketea jasotzera pasatzeko eskatuz.
Paketearen barruan espero nituen liburuak txukun txukun eta baita iragarki batzuk ere. Kuriosoa egin zait propaganda AEBrako soilik dela baino tira, bidalketak merkeago egiteko balio badu…
Ala ere, propagandarekin batera beste sobre kurioso bat zetorren. Hemen irudiak.
Cell Phones For Soldiers! WTF!?
Erositako perlatako bat: DNS and BIND!
Atzo eguna urdin zegoenean lankideei nik grisa ikusten nuela aipatzen nien. Gaur urdinago dagoenean grisagoa ikusten dut oraindik.
No time for love.
Euria egin du baina ez deitu enauzulako. Zerua urdina dago baino euria egin du, zaparra. Penintsula erdialdetik dator ekaitza. Egoera bizi izanaren sentsazioa dut, baina kasu honetan gure marmotak toga dauka, lotsa gutxi eta mala ostia asko.
No time for love.
Gauza txikiekin pozten denetakoa naiz.
Ez dakit hau txikikeria den ala ez, baina ilusioa egin dit egunkari bateko portadan nire izena ikusteak (ezer txarrik egin gabe, noski). Gaurko GARA egunkariko lehen orrian agertzen da nire izena, Gaur8-rako idatzitako artikulua dela eta (oraindik ez dago eskuragarri online).
Amonari erakutsi diot txantxetan “amona, famatua naiz!” esaten nion bitartean. Berak aldiz “urte askoan izan dadila” erantzun dit irripar batez. Oraintxe eztakit zerk egin diten ilusio gehiago, egunkarian agertzeak ala amonaren irripar konplizeak.
